Kolorowa formacja obcych kołysze się u góry ekranu, a pojedyncze statki co chwilę odrywają się od szyku i nurkują w stronę gracza. Galaxian z 1979 roku to jedna z najważniejszych gier kosmicznych w historii – automat, który rozwinął pomysł Space Invaders i przetarł szlak dla Galagi. Jeśli szukasz starych gier kosmicznych z czasów, gdy wszystko się zaczynało, od Galaxiana warto zacząć.
Odpowiedź Namco na Space Invaders
Pod koniec lat 70. salony gier opanowało Space Invaders firmy Taito (1978). Namco postanowiło przygotować własną strzelankę kosmiczną, ale nie chciało kopiować rywala. Zespół pod kierunkiem Kazunoriego Sawano stworzył grę, w której przeciwnicy nie tylko maszerują w szyku, lecz także samodzielnie atakują. Galaxian trafił do salonów w 1979 roku, a w Stanach Zjednoczonych dystrybuowała go firma Midway.
Historię automatu i jego następców opisuje hasło Galaxian w Wikipedii.
Pełny kolor na ekranie
Galaxian jest często wymieniany jako pierwsza gra na automaty z grafiką w pełnym kolorze generowaną przez sprzęt – wcześniejsze gry, w tym Space Invaders, uzyskiwały kolor przez kolorowe folie naklejone na monochromatyczny ekran. W Galaxianie każdy typ przeciwnika miał własne barwy, a w tle przesuwało się rozgwieżdżone niebo. Dla graczy z 1979 roku robiło to ogromne wrażenie i stanowiło jeden z powodów popularności automatu.
Zasady gry
Gracz steruje statkiem poruszającym się w poziomie na dole ekranu i może mieć w powietrzu tylko jeden pocisk naraz. U góry znajduje się formacja obcych, uporządkowana według rang:
- flagowce (Galaxian) – najcenniejsze, na samej górze formacji,
- czerwoni eskortowcy – towarzyszą flagowcom w atakach,
- fioletowe i niebieskie drony – najliczniejsze, w niższych rzędach.
Przeciwnicy w formacji są stosunkowo bezpieczni, ale co chwilę pojedyncze statki lub małe grupy wylatują z szyku i nurkują łukiem w stronę gracza, strzelając po drodze. Zestrzelenie obcego w trakcie ataku daje więcej punktów niż trafienie go w formacji. Najwyżej punktowane jest zestrzelenie flagowca razem z jego eskortą – nagradzało to ryzykowną, ofensywną grę.
Od Galaxiana do Galagi
Sukces Galaxiana zaowocował kontynuacjami. Najbardziej znaną jest Galaga (1981), w której przeciwnicy wlatują na ekran efektownymi formacjami, a bossowie mogą promieniem przechwycić statek gracza. Uratowanie go pozwala grać dwoma statkami jednocześnie. Później powstały m.in. Gaplus i Galaga ’88. Cała seria do dziś jest jednym z filarów katalogu Namco.
Wersje domowe
Galaxian trafił na wiele platform domowych: Atari 2600, Atari 5200, komputery Atari 8-bit, Commodore 64, ZX Spectrum, a także na MSX i Famicom. Konwersje różniły się jakością – na słabszym sprzęcie trudno było odtworzyć kolorową formację i płynne nurkowanie przeciwników. W Polsce grę znano głównie z komputerów 8-bitowych i z kartridżów do konsol zgodnych z Famicomem.
Dlaczego Galaxian wciąż się broni?
Gra ma prostą zasadę, ale wymaga planowania: trzeba wybierać cele, unikać pocisków nurkujących przeciwników i pilnować, by nie zostać zaskoczonym przez kilka ataków naraz. Pojedynczy pocisk sprawia, że każde pudło kosztuje cenny czas. To dobry przykład tego, jak w kilkunastu kilobajtach kodu zmieścić grę, która wciąga na długie minuty. Podobną intensywność, ale w zupełnie innej formie, znajdziesz w Defenderze i w Moon Patrol.
Jak zagrać w Galaxiana?
Galaxian i Galaga pojawiają się w oficjalnych kompilacjach Namco (m.in. z serii Namco Museum) na współczesne konsole i PC. Automat obsługuje też emulator MAME – opis instalacji znajdziesz w artykule MAME – emulator automatów do gier.
Zobacz również nasze teksty o Battle City i o Pac-Manie.
Jak zdobywać więcej punktów w Galaxianie
Galaxian nagradza odwagę. Przeciwnik zestrzelony w trakcie nurkowania jest wart więcej niż ten sam przeciwnik stojący w formacji, a najcenniejsze są flagowce. Największą premię daje trafienie flagowca, który atakuje razem z eskortą – trzeba jednak najpierw zestrzelić towarzyszące mu czerwone statki. To ryzykowne, bo w tym czasie cała grupa zbliża się do gracza i strzela.
Druga ważna umiejętność to kontrola jedynego pocisku. Ponieważ w powietrzu może być tylko jeden strzał, pudło oznacza chwilę bezbronności. Doświadczeni gracze strzelają z wyprzedzeniem, celując tam, gdzie przeciwnik dopiero będzie. Opłaca się też pozostawić na koniec fali jednego lub dwóch słabszych przeciwników i spokojnie polować na nurkujące statki – ale trzeba uważać, bo z czasem ataki stają się coraz szybsze i agresywniejsze.
Najczęstsze pytania
Kiedy powstał Galaxian?
Galaxian trafił na automaty w 1979 roku. Wyprodukowała go firma Namco, a w USA dystrybuowało Midway.
Czym różni się Galaxian od Space Invaders?
W Space Invaders przeciwnicy maszerują w szyku i powoli schodzą w dół. W Galaxianie pojedyncze statki wylatują z formacji i nurkują w stronę gracza, a grafika jest w pełni kolorowa.
Czy Galaga to kontynuacja Galaxiana?
Tak. Galaga z 1981 roku to bezpośredni następca Galaxiana, rozwijający jego pomysły m.in. o przechwytywanie statku gracza i podwójny statek.
Zdjęcie główne: Automaty Galaxian – wersja japońska Namco i amerykańska Midway. Fot. AtariAndre, Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
Jak oceniasz ten tekst?
Nikt jeszcze nie ocenił tego tekstu – bądź pierwszy.
Tekst został utworzony przy pomocy sztucznej inteligencji (modeli językowych).
